Anouk – Michel

Δεν παίζει να υπάρχουν άτομα που δεν έχουν ακούσει το Nobody’s Wife. Δυστυχώς όμως μετά το πρώτο της album η Anouk χάθηκε και αρκετοί θα είναι αυτοί που δεν γνωρίζουν το Michel. Τρομεροί στίχοι και φοβερή μουσική. Αφιερωμένο στον ξάδερφο μου!

Ι just wanted to let you know, that someone else has stole my heart…

ΥΓ: Για αυτούς τους λίγους που με διαβάζουν και θέλουν αυτόματα ενημέρωση για το πότε γράφω, στα δεξιά έχω προσθέσει ένα link (στην καρτέλα feed). Αν το επιλέξετε και δώσετε το email σας, θα σας έρχεται ένα mail όποτε έχω προσθέσει καινούριο υλικό στο blog.

Radiohead – Creep

Συνήθως τα τραγούδια που ποστάρω είναι τραγούδια που τα ακούω χρόνια τώρα ή που μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση. Το συγκεκριμένο το άκουσα στο MTV unplugged των Korn πριν λίγο καιρό και έψαξα πληροφορίες γι’αυτό. Δεν με ενθουσίασε, πιστεύω πως σε αυτό το είδος υπάρχουν πολύ καλύτερα τραγούδια (κάποια στιγμή ελπίζω να μοιραστώ κάποια από αυτά). Όμως το συγκεκριμένο clip είναι απίστευτο, κρίμα που δεν είναι και το original…

When you were here before,
couldn’t look you in the eye
You’re just like an angel,
your skin makes me cry

Bill Gates

Σήμερα θα μου επιτρέψετε να μην γράψω όπως συνήθως. Είχα την ευκαιρία πριν μερικές ώρες να παρακολουθήσω στο μέγαρο μουσικής την ομιλία του Bill Gates, του ιδρυτή της Microsoft. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια μία εκδήλωσης που διοργάνωσε ο ΣΕΒ με τίτλο Καινοτομία και Επιχειρηματικότητα.

Ο Bill Gates υπήρξε ένας πιτσιρικάς με όραμα, να φέρει τους υπολογιστές πιο κοντά στους χρήστες. Στην εποχή του οι υπολογιστές δεν υπήρχαν σε κάθε σπίτι. Για την ακρίβεια, ήταν μάλλον σπάνιο να έχει κάποιος πρόσβαση σε υπολογιστή. Ήταν από τους πρώτους που συνειδητοποίησαν πως η δύναμη βρίσκεται στο software και όχι στο hardware. Το software είναι αυτό που μετατρέπει τον υπολογιστή από ηλεκτρονικά κυκλώματα σε μονάδα επεξεργασίας, πληροφόρησης, διαπαιδαγώγησης, ψυχαγωγίας και ότι άλλο μπορούμε να φανταστούμε. Πέρα από όραμα είχε και γερό στομάχι και θέληση για επιτυχία. Παράτησε τις σπουδές του στο Harvard για να επιτύχει η Microsoft. Δεν αρκούν οι καλές ιδέες, πρέπει να δινόμαστε σε αυτές για να έχουν αξία.

Η ομιλία του δεν είχε ως θέμα την καινοτομία ή την επιχειρηματικότητα. Ο Gates θέλησε να μοιραστεί μαζί μας το όραμα του για μία πιο διαδεδομένη χρήση της πληροφορικής που θα εξυπηρετεί πάνω απ’όλα τις ανάγκες του κόσμου. Αυτό το καλοκαίρι παραιτείται από την θέση του στην Microsoft με σκοπό να αφιερωθεί στο ίδρυμα που έχει δημιουργήσει με την γυναίκα του. Δεν έχει νόημα να μιλάμε για διάδοση της πληροφορικής όταν η πλειοψηφία του κόσμου δεν έχει φαγητό. Και ο Gates το γνωρίζει καλά αυτό.

Δεν θα αναφερθώ περισσότερο στην ομιλία του. Θα ήθελα όμως να σχολιάσω πως ήταν πολύ πιο ευχάριστος απ’όσο περίμενα (και πιστέψτε με, οι geeks δεν έχουν και το καλύερο χιούμορ). Δεν μπορώ να καταλάβω την έχθρα του κόσμου προς το πρόσωπο του. Θέλει κι αυτός το καλό της επιστημής της πληροφορικής, η δουλειά του είναι άλλωστε! Απλά, η Microsoft έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και είναι λογικό να μην μπορεί να αποδώσει όπως παλιά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν προσφέρει, πως δεν δημιουργεί τρομερό software, πως ο μόνος τους στόχος είναι το κέρδος. Αυτή είναι η μοίρα των κορυφαίων, να τους ζηλεύουν οι υπόλοιποι. Γιατί όλοι συμπαθούν τον Steve Jobs; Γνωρίζουν πως είναι ένας από τους δυσκολότερους χαρακτήρες που έχουν περάσει από τον κλάδο της πληροφορικής; Γνωρίζουν πως τον είχαν διώξει από την Apple, την εταιρεία που είχε δημιουργήσει; Γνωρίζουν πως είναι πολύ περισσότερο επιχειρηματίας από τον Gates; Κι όμως, δεν θυμάμαι να τον έχουν γιαουρτώσει αυτόν… Αν ο Gates δεν ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο όλα θα ήταν καλύτερα. Η Microsoft δεν θα είχε τόσους αντιπάλους.

Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ και στο κοινό που βρισκόταν σήμερα στην ομιλία. Οι περισσότεροι είναι αξιόλογοι επιχειρηματίες. Δεν καταλαβαίνω γιατί έβγαζαν φωτογραφίες με τα κινητά τους τον Bill Gates. Υποψιάζομαι πως θέλησαν να κρατήσουν ένα κομμάτι από την αξία του και δυστυχώς δεν μιλαώ για την αξία του ως οραματιστή και επενδυτή, αλλά την χρηματική. Δεν ξέρουν τίποτα για αυτόν σαν άνθρωπο ή την ιστορία του, αλλά ξέρουν για τον τραπεζικό του λογαριασμό. Και δυστυχώς αυτοί θα είναι οι αυριανοί μου εργοδότες. Ντροπή, γιατί γέμισαν ένα μέγαρο με άτομα που δεν συγκράτησαν τίποτα από τον σημερινό λόγο, ενώ υπήρχαν άτομα που ζητούσαν μία θέση σήμερα..

ΥΓ1: ελπίζω να ανεβάσουν στο internet ένα video που προβλήθηκε σήμερα σχετικά με την καινοτομία και την επιχειρημάτικοτητα, όπως πρότεινε και ένας από τους ομιλητές

ΥΓ2: στεναχωρήθηκα που πρώτη φόρα οι περισσότεροι μεγάλοι επιχειρηματίες της χώρας μας άκουγαν για τις πρωτιές του ΑΠΘ στον διαγωνισμό Imagine Cup της Microsoft

ΥΓ3: Γραφειοκρατία: όταν το κράτος βρίσκει ένα πρόβλημα για κάθε σου λύση.

A night at the Roxbury

Το Roxbury δεν έχω ιδέα που είναι. Όπως και για την ταινία, απλά ΔΕΝ υπάρχει πουθενά. Η πρώτη του ταινία του Will Ferrel που είδα φέτος κλείνει τα 10 χρόνια. Απίστευτες ηλιθιότητες και τόση disco ατμόσφαιρα που δύσκολα μπορείς να μην γελάσεις! Way to go!

Quote 1:
- Is that a mirror in your pocket?
- What?
- Cause I can see myself in your pants!

Quote 2:
Emilioooooooooooo

Armand Van Helden – You don’t know me

Το αγαπημένο μου house κομμάτι. Ο AVH μας έχει συνηθίσει σε καταπληκτικές δουλειές, με τελευταίο το “Ι want your soul”, αλλά πολύ φοβάμαι πως δύσκολα θα καταφέρει να ξεπεράσει τον εαυτό του.

I’m tired and I’ve had enough
It’s my life, and i’m living it now

System of a Down – Lonely Day

Υπέροχο συγκρότημα. Αν δεν έβγαζαν και όλα τα albums τους ίδια μπορεί και να τους συμπαθούσα περισσότερο! Έψαξα για το Roulette στο youtube αλλά αφού δεν το βρήκα έπρεπε να πάω στην δεύτερη επιλογή, το Lonely day.

Νιόβη, λυπάμαι που δεν είναι κάποιο από αυτά που ζήτησες. Γιάννη,ούτε να το σκέφτεσαι για τα Pokemon!!!

Γουστάρω να χορεύω

Δεν θέλω αρνητικά σχόλια! Το άκουσα πρόσφατα αλλά γελάω σαν μ….ς κάτι μέρες τώρα και δεν μπορεί να ξεκολλήσει απ’το μυαλό μου με τίποτα!

ΥΓ: Από αύριο θα μπω πάλι σε σειρά..

Nirvana – Come as you are

Δεν έχω έμπνευση σήμερα, οπότε δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω.

Come as you are, as you were, as I want you to be…

2Pac – Do for love

Αδιαμφισβήτητα ο μεγαλύτερος rap καλλιτέχνης. Δύσκολα θα βρεθεί άλλος με τέτοιο πάθος και ενέργεια. Τα flow του ήταν πάντα κορυφή και οι στίχοι του ακούγονται ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά τον θάνατό του, χωρίς να καταλαβαίνουμε πως γράφτηκαν ακόμα και 15 χρόνια πριν. Κρίμα που η καριέρα του, το όνειρο του και ο αγώνας του για μία καλύτερη κοινωνία διεκόπηκε τόσο άδικα.

Διάλεξα αυτό το κομμάτι γιατί δεν ήθελα να βάλω 2 Changes συνεχόμενα!

I shoulda seen you was trouble right from the start…

Deftones – Change

Σημέρα ξεκίνησα να γράφω για άλλο κομμάτι, αλλά όπως έπαιζε η μουσική άκουσα και το Change. Το 2002 βγήκε η ταινία “Queen of the Damned” που τραγουδούσε ο Jonathan Davis (εμφανίζεται κιόλας σε μία σκηνή). Κολλημένος με τους Korn, πήγα και αγόρασα το soundtrack. Θυμάμαι ακόμα την μέρα αυτή, πήγαινα με τα πόδια στο σπίτι του Μάρκου και έβριζα γιατί το discman μου πήδαγε συνέχεια… Το Change είναι μέσα στο cd και είχα ενθουσιαστεί πάρα πολύ μαζί του. Φυσικά αργότερα φρόντισα να αποκτήσω όλη την δισκογραφία των Deftones!

I watched a change in you, it’s like you never had wings